عزيزم منزل جانان همينجاست
                                 وطن گاه پري رويان همينجاست
                                         تمام عاشقان بينوا را
                               در اين دنيا سروسامان همينجاست

                                                    هوالمحبوب

اگر دفتر ایام را ورق برگردانی کنیم وفرهنگ جامعه ای روستایی رااز دیربازمورد برسی قرار دهیم ونظری بر سرزمین اجداد خود بیفکنیم که هنوزاصالت وجودی خود راحفظ کرده است خطه ی سرسبزتوام با کوههای سربه فلک کشیده وجنگلها وبوستانهای رنگ آمیزی شده از عشق وحکمت پروردگار مهربان نظرمان را به خود جلب میکند.کمی وسعت سرزمین بزرگی قلب ها را بیش از پیش نمایانگر میسازد ومردمانش درصلح وصفا روزگار می گذرانند.چه مردمانی که لبهایشان هرگز از ذکر خداوند باز نمیماند و هرگزسجاده ی شکر رابرنمی چینند وچهرهای انان جلوه گر رنج های بیشماری است که باعبور سختی هاازچشمان فلک دست روزگاررا از پشت بسته اند هنوز صدای لالایی مادران از پشت شبهای سرد وتاریک زمستان به گوش میرسد وبازدوست داریم صدای انها گوشمان را نوازش کند وبازبانحلاوتش را بچشیم.

چه بسیارند  پدرانی که شال به کمر میبستند ودر خرمن های شکر به رقص وپایکوبی میپرداختند آن پدرانی که بیل به دست مشغول آبیاری غنچه های سبزند.هنوز دستهای پینه بسته مادربزرگ  وچهره های پرچین وچروکش خاطره ی  روزهای سخت رابرصحنه ی ذهن طراحی میکند.0با این وجود ما به فرهنگ غنی گذشته ی خودمی بالیم ونباید اصالت روستایی بودن را ازیاد ببریم وآن عطوفت ما هرگز ازیاد نخواهیم برد.هرگز روزی نییاید که پاکنهای خشونت از مدرسه های ذهنمان گذر کند وفرهنگ پور بارمان رامحو کند.پس باقلمهای عشق این فرهنگ رابه نسل های آینده منتقل کرده تا با خیالی آسوده به تماشای زندگی بنشینیم 

((((((((((((((((((((از طرف دوست عزیزم)))))))))))))))))))))))))

 

                    

                           بهجان در تابستان ۸۶  

   
                  مسلمانون دلم ، ياد وطن كرد
                 ندونم در وطن كي ياد من كرد
                     نميدونم پدر بود يا برادر
             خوشش باشد هرآنكس ياد من كرد

    نمایی از سنگ فرش بهجان در زمستان ۸۶

این روستا از شمال به روستای پرزیتون که به فاصله 15 کیلومتر که بزرگترین مشکل این روستا همین 15 کیلومتر است واز جنوب به روستای کوشک حسن آباد که به فاصله 5 کیلومتر است وصل میشود .این روستا از لحاظ جمعیت از تمام روستاهای بخش سیمکان بالاتر است که دارای حدودا2000جمعیت و400 خانوار است.این روستا از لحاظ امکانات دارای نانوایی . بهداری .مسجد . حسینیه و مغازه های زیادی است .روستای بهجان دارای محله های زیادی از قبیل محله بالا محله پایین محله ایتا و محله اوتا و....

                         {{{{{{{{{{ادامه مطلب یادت نره}}}}}}}}}} 

       باغهای بهجان

از جمله باغهای این روستا.....

باغ شوکرشک

باغ چال باغرز

باغ پشت سیو

باغ روقونه

باغ گاره

باغ هونو

و....

اگر شما باغ دیگری هم سراغ دارید میتوانید در نظرات برای ما بفرستید....!

متشکرم!!!!!!!

                   مرا با گردش صحرا چكار است ؟
                  چه كارم با گل و باغ و بهار است
                   در آبادي گلي ديدم كه تا حشر
              به پيشم سرو و سنبل ، هر دو خار است

                                         {{{{{ادامه مطلب یادت نره}}}}}

       صدا كردي و قربون صدايت
        بچينو گل ، بيايو در سرايت
         بچينو گل بيايو ، تو نباشي
        نشونو گل و جاي خاك پايت

                     ترا ميخوام ، وگرنه يار بسيار
                    گلي ميخوام ، وگرنه خار بسيار
                   گلي ميخوام ، كه ورسايش نشينُم
                      وگرنه سايه ي ديوار بسيار

                                  ای بهجون

                         اي بهجون من تورو ميخوام

                              تومردومونه خوبت

                          باغهاي خوب نورو   

                         ساحل داغه  برم شاهرزوي

                 {{{{{عامل نابودیه جنگلهای بهجان}}}}

وطن يعني همه آب وهمه خاک   وطن يعني همه عشقو همه پاکپگاه  شيرخواراي  گاه  واره

به دور پيري عين چارهوطن يعني پدر مادر نياکانبه خونوخاک بستن عهدوپيمان

وطن يعني هويت  اصل  ريشهسرآغازو سرانجامو هميشهوطن يعني اذان عشق گفتن

وطن يعني غبار از عشق روفتن وطن يعني هدف يعني شهامتوطن يعني شرف يعني شهادت

وطن يعني گذشته   حال   فرداتما سهم يک ملت زدنياوطن يعني چه آبادو چه ويران

                                             وطن يعني همينجا

                                              يعني بهجان

 اي بهجان اي مادر تاريخ ساز                          اي مرا  براخاک تو روبه نياز

اي کوير تو بهشت جان من                                 عشق جاويدان من بهجان من

اي زتوگرفته ريشه ام                                    نيست جزانديشه ات  انديشه ام

اي وطن اي مادر بهجان من                          مادر اجدادوفرزندان من

خانه من.بانه من.توس من                         هروجب ازخاکتو ناموس من

اي دريق ازتو که ويران بينمت                        بيشه راخالي زويران بينمت
خاک توگرنيست جان من نباد                         زنده در اين بوم بد يک هم نباد

متاسفانه بهجان از لحاظ کشاورزی و کارهای دیگر ضعیف میباشد وتمام جوانهای این روستا بعد از ازدواج به شهر نقل مکان می کنند. به همین علت است که روستای بهجان از جمعیت آن کاسته شده است که این امر باعث نابودیه این روستا خواهد شد.

          بیاد شهدای عزیز بهجان

گاه می اندیشم

خبر مرگ مرا به تو چه کس می گوید؟!

آن زمان که خبر مرگ مرا

از کسی می شنوی،روی تو را

کاشکی می دیدم...

شانه بالا زدنت را

بی قید...

و تکان دادن دستت که،

مهم نیست زیاد...

و تکان دادن سر را که،

عجیب!عاقبت مرد؟!

             عجب رسمي ست ، رسم آدميزاد
               كه دورافتاده را كي ميكند ياد
                كه دور افتاده حكم مرده دارد
               كه خاك مرده را كي ميبره باد

خري خواهم خريد      

سوار خواهم شد

دورخواهم شد

ازاين محله موزيريا

به محله ديگر خواهم رفت

میروم که دیگر نباشم

حالا کدام محله برم

      (((عاشورای حسینی)))